Björn: “Ik werk nu 1 maand bij Versluis. Hiervoor was ik facilitair leidinggevende op een camping in Bloemendaal. Ik wilde doorgroeien en had in het verleden al eens contact gehad met Versluis. Dat voelde positief, dus ik besloot te solliciteren. Bij het eerste gesprek zat ik aan tafel met Jan en Daan, de directeur en de afdelingsmanager. We hebben twee uur lang gepraat en ik merkte dat ik heel erg mijn eigen verhaal kon vertellen. Ze kijken vooral naar wie je bent als persoon. Vanuit het idee dat het belangrijker is dat je past binnen het team, dan dat je exact de juiste opleiding of werkervaring hebt. ‘De rest kun je leren’, zei Jan.
200 scholen
Dat blijkt uit het feit dat ik nu de opleiding elementaire bouwkunde volg. Die omvat elf avonden en een bedrijfsbezoek. Half juni doe ik examen.
Mijn eerste maand bestond uit inlezen en uit het bezoeken van verschillende projecten. We werken samen met ongeveer 200 scholen. Gisteren nog, bezocht ik met mijn collega Timo vijf scholen waar op dit moment aannemers bezig zijn. Nu het vakantie is, wordt veel onderhoud gedaan dat belastend is tijdens schooldagen, zoals het vervangen van kozijnen. Ook heb ik budgetlijsten voor scholen gemaakt, zodat ze inzicht hebben in het onderhoud vanuit MJOP voor dit jaar.
‘Mijn ketel is nog niet vervangen’
Vorige week ging ik mee met een bewonersbegeleider, om de technische opnames te doen bij huurwoningen die worden geïsoleerd. Het gaf me een mooi inkijkje in het werk van bewonersbegeleiders. De ene bewoner vindt alles prima en een ander ziet vooral beren op de weg. De bewonersbegeleider neemt echt de tijd voor de huurders en weet ze te overtuigen van de voordelen. Je hebt te maken met heel verschillende mensen, van jong tot oud. ‘Mijn ketel is 20 jaar oud en nog steeds niet vervangen’, zei een van de huurders. Maar dat ligt toch echt bij de woningcorporatie en ook dat werd in alle rust uitgelegd door mijn collega.
Met z’n allen op citytrip
Ik vind de samenwerking binnen Versluis heel bijzonder. Je kunt je vragen bij iedereen kwijt, of het nu je naaste collega’s zijn, of collega’s van een ander team. Het is altijd ‘Kom maar even’, iedereen neemt de tijd voor je. Net nadat ik was gestart kon ik meteen mee met het teamuitje naar Mooie Boules in Haarlem. Lekker eten, een drankje, ‘jeu-de-boulen’ en ook nog karaoke. Nou ja, dat laatste heb ik niet gedaan, dat kon ik mijn collega’s niet aandoen. Het voelde helemaal niet alsof ik nieuw was, iedereen was geïnteresseerd. Eind mei gaan we zelfs met z’n allen op citytrip, mét overnachting. Wat ik ook gaaf vind, een keer per jaar ga je met vier collega’s en de directeuren, Jan en Albert, uiteten. O ja, en afgelopen week hingen er slingers in het kantoor omdat ik door mijn proeftijd heen was.”