“Jonge collega’s worden rustig bij mij”

Je hebt net een aantal kleinere projecten afgerond, maar niet voldoende tijd om vóór de vakantie nog een nieuwe klus te starten. Wat dan? Het overkwam bewonersbegeleider Paulien Burgering recent nog. In gesprek met Linda en Rianne ontstaat vervolgens heel organisch een plan om haar als extra ondersteuning in te zetten bij een paar nieuwe collega’s: “Als ik me nuttig kan maken, dan doe ik dat. Heel fijn dat je daar bij Versluis de vrijheid in krijgt en dat dit soort oplossingen niet als kostenpost, maar juist als investering worden gezien.” 

Weliswaar tijdelijk, maar ineens belandt Paulien zo in een nieuwe rol. Zo steunt ze onder andere Bo tijdens een intensief project in Amsterdam: “Laatst belde ze mij nog om te vertellen dat ze een hele heftige ochtend had gehad met een aantal bewoners. Ik werkte op dat moment thuis, maar ben meteen in de auto gestapt en naar haar toegereden zodat ze even haar verhaal kwijt kon. Aan het eind van de dag gaf ze aan dat ze het zó fijn vond dat ik er voor haar was. Ze kon even ontladen, puur doordat ik een luisterend oor bood.” 

“Daarnaast heb ik haar ook verteld hoe ik bepaalde dingen aanpak.” Het leven is ten slotte een verzameling van puzzelstukjes. Door samen aan een project te werken doe je nieuwe inzichten op. Hoe (on)ervaren je ook bent, het blijft fijn – belangrijk zelfs! – om ervaringen uit te wisselen met collega’s en zo je blik te verruimen.

Bewijsdrang
Ook Luke is pas een paar maanden bezig als bewonersbegeleider en kan rekenen op haar hulp. Paulien: “Hij is pas net begonnen, nog jong en zit op een project in Bennebroek dat niet echt soepel loopt. Je moet dan oppassen dat hij niet aan zichzelf gaat twijfelen. Ik constateer dingen en spring soms voor hem in de bres, omdat hij nog niet zo goed weet wat normaal is.” 

Begripvol gaat ze verder: “Juist omdat Luke nieuw is, wil hij zichzelf natuurlijk bewijzen. Een goede eigenschap, maar niet als anderen hun shit door jou willen laten oplossen. Ik heb daarom ook Linda ingeschakeld, omdat ik wilde voorkomen dat Luke een verkeerd beeld krijgt van dit vak en na het project denkt ‘dit nooit meer!’. We hebben hem extra duidelijk gemaakt dat het niet aan hem ligt, want hij doet het gewoon goed.”

Levenservaring 
Naast het bewaren van de rust, geeft Paulien ook tips. Zoals: loop iedere ochtend even met een kop koffie naar de uitvoerder om bij te praten over wat hij gedaan heeft terwijl jij er niet was. “En blijf op de hoogte van zaken, noteer bijzondere situaties, anders vergeet je dat heel makkelijk weer. Daarnaast heb ik gezegd dat hij echt aan de bel moet trekken als hij het niet meer ziet zitten. We kunnen dat niet van afstand zien”, klinkt het collegiaal. 

Harstikke leuk om jezelf op deze manier verder te ontwikkelen natuurlijk. Iets om vaker te doen? “Ze noemen me in Bennebroek al ‘de moeder van Luke’, haha! Ook al bedoelen ze het niet zo, ik beschouw het toch als compliment. Maar ja, ik merk dat jonge collega’s rustig worden bij mij. Soms stuur ik gewoon even een berichtje dat ik bereikbaar ben als iemand me nodig heeft.” 

Persoonlijke ontwikkeling
“Ook al spreken ze het niet letterlijk uit, ik voel wel dat ze mijn aanwezigheid en advies op waarde schatten.” Daarin laat Paulien zich sturen door haar onderbuikgevoel en levenservaring. “Vaak is dat voldoende, maar natuurlijk kom ik ook situaties tegen waarin ik even niet weet wat ik ermee moet. Dat benoem ik dan ook. Daarmee haal je vaak de angel al ergens uit.” En zo is kwetsbaarheid ook een kracht, mits je het op de juiste manier inzet. 

“Ook ik heb hierdoor geleerd om te blijven vertrouwen in mezelf. Je bent goed zoals je bent. Je hoeft niet altijd anders, meer of beter te doen. Goed is goed. Dat geeft een bepaalde rust. Overigens vind ik wel dat je jezelf altijd moet blijven uitdagen, maar aan ambitie geen gebrek bij Versluis. Onze veilige bedrijfscultuur zorgt er wel voor dat we willen presteren en net dat stapje harder lopen.”

“Aan het eind van de dag gaf ze aan dat ze het zó fijn vond dat ik er voor haar was. Ze kon even ontladen.”

Paulien Burgering – Bewonersbegeleider