Hoe werk je kijk op het leven kan veranderen

Niet zo heel lang geleden stond ze nog als manager achter de toonbank van een tankstation in Sassenheim. Ze had er naar eigen zeggen weleens te maken met lastige mensen, maar dat is niet te vergelijken met de uitdagingen die ze nu dagelijks het hoofd biedt. Op aanraden van haar schoonzus stak Anouck Smit begin 2025 de straat over naar het kantoor van Versluis. Haar doel? Een carrière als bewonersbegeleider. Er was meteen een klik en ze belandde naar eigen zeggen in een warm bad. Nu racet ze dagelijks zelfverzekerd en met plezier langs de verschillende projectlocaties die onder haar hoede vallen. 

Een goede vuurdoop noemt ze haar eerste project zelf. “Vooraf dacht ik dat we met maar 72 woningen snel klaar zouden zijn. Nou, niet dus! Met het uitvoerdersteam van Heembouw werk ik momenteel in vier dorpen tegelijk: Leimuiden, Hoogmade, Langeraar en Ter Aar. In het begin blééf ik rondjes rijden! Een gesprek hier, een vergadering daar, nog even iets ophalen op weer een andere plek. 

Er moet ontzettend veel gebeuren in alle woningen. Het plan was om elk huis in 7 weken te verduurzamen, maar dat werd al snel bijgesteld naar 14 weken. Ik ben degene die daarover communiceert met de bewoners. Je begrijpt, die waren daar natuurlijk niet heel blij mee. Maar die uitdaging en afwisseling vind ik juist fijn. Vooral als mensen je na een tijdje toch omarmen en dankbaar zijn voor wat je allemaal voor ze doet.”

Een zorgzame, harde werker
Vraag je Anouck naar haar talenten, dan wordt het even stil. “Die heb ik nog niet ontdekt denk ik”, lacht ze. “Ja oké, praten met mensen. Dat kan ik goed. Moet ook wel in dit beroep, anders krijg het je heel lastig.” Bescheidenheid siert de mens, zullen we maar zeggen. Want de goedlachse blondine staat stevig in haar schoenen, heeft haar leven op de rit en is dolgelukkig met haar vriend, paard en koopwoning. Tijd voor nóg een hobby of talent is er nauwelijks.

Tijdens ons gesprek liggen er ook nog eens drie(!) mobiele telefoons voor haar neus. Dan kan het niet anders dan dat je een beetje geleefd wordt. “Dat is wel iets waar ik aan wil werken. Mijn vriend vind mij heel praktisch ingesteld. Ik ben altijd bezig met vooruit kijken en nadenken over wat ik nog moet doen. Gewoon even in het moment leven en genieten, dat schiet er nog weleens bij in.” 

Al op haar 5e begon ze met paardrijden. Daarmee trad ze in de voetsporen van haar broer, waarmee ze jaren later samen een paard kocht. Toen haar broer door omstandigheden besloot af te zien van de zorg voor hun edele vriend, koos Anouck ervoor om door te zetten: “Nu heb ik dus in m’n eentje een paard, waar ik 7 dagen per week voor zorg. Had ik natuurlijk ook niet gepland, maar ja, het is toch m’n beste maatje.” Het toont aan uit welk hout ze gesneden is.

Achter de voordeur
Terug naar haar werk dan. “Als ik iemand vertel dat ik bewonersbegeleider ben, denken mensen altijd dat ik in de zorg werk. Daarom zeg ik tegenwoordig maar ‘ik ben bewonersbegeleider in de bouw’. Dat betekent dat ik de verbinder ben tussen uitvoerder en bewoners.” En dat bevalt haar uitstekend! 

Toch valt er nog genoeg te leren. “Ik startte met de bouwkennis van een goudvis hoor”, lacht ze eerlijk. “Maar het is veel meer mijn rol om mensen gerust te stellen en zorgen weg te nemen. Gaandeweg doe ik steeds meer bouwkundige kennis op en dat wil ik graag blijven ontwikkelen. Ik vind het heel bijzonder dat ik bij iedereen achter de voordeur kom. Daar waar je normaal nooit komt. Je spreekt mensen waarmee je normaal nooit een gesprek aan zou gaan.

In het begin wilden heel wat mensen niets met mij te maken hebben. Kreeg ik een appje met ‘je bent niet welkom hier’. Nu komen sommigen me dagelijks bedanken voor alles wat we gedaan hebben. Krijg ik een berichtje met ‘we vinden jou zó aardig, je doet het zó goed!’ Die mensen maken dit werk zo leuk. Zij zijn dankbaar voor wat ik doe en tegelijkertijd ben ik zelf ook dankbaarder geworden, voor alles wat ik heb in mijn leven. Win-win!”

“Als verbinder tussen de uitvoerder en bewoners is het mijn rol om mensen gerust te stellen en zorgen weg te nemen.”

Anouck Smit – Bewonersbegeleider